Ποινικοποιούν το παράδειγμα της ΒΙΟΜΕ!

Ο αγώνας των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ βρίσκεται πλέον ευθέως στο στόχαστρο των δικαστικών αρχών, μετά από αυτεπάγγελτη(!) προκαταρκτική έρευνα από την εισαγγελία πρωτοδικών Θεσσαλονίκης. Μετά από αναφορά - καταγγελία του συνδίκου της πτώχευσης της ΒΙΟΜΕ ότι δεν του επιτράπηκε η είσοδος στο εργοστάσιο, έχουν κληθεί για κατάθεση όλα τα μέλη του Δ.Σ. του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων της ΒΙΟΜΕ. Πρόκειται για ένα σοβαρό βήμα κλιμάκωσης των πολύχρονων και πολύμορφων προσπαθειών για καταστολή και ακύρωση του αγώνα μας.

Ό,τι δεν κατάφεραν με την οικονομική εξόντωση, με τους πλειστηριασμούς των οικοπέδων, με την ανοιχτή καταστολή των ΜΑΤ που ζήσαμε τον Ιούλη έξω από το υπουργείο Εργασίας, επιχειρούν τώρα να το καταφέρουν δρομολογώντας μια δίωξη που στρέφεται ενάντια ....

Φεβρουάριος 1879: Οι πρώτες εργατικές απεργίες στη Σύρο

Αν και σποραδικές απεργιακές κινητοποιήσεις καταγράφονται ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, οι πρώτες απεργίες οργανωμένες από συνδικαλιστικές οργανώσεις πραγματοποιήθηκαν μόλις τον Φεβρουάριο 1879 στο μέχρι τότε μεγαλύτερο εμποροβιομηχανικό και ναυτιλιακό κέντρο της χώρας, στη Σύρο.  Δημοσιεύουμε το σχετικό κεφάλαιο από το βιβλίο του Γιώργου Αλεξάτου, «Η εργατική τάξη στην Ελλάδα. Από την πρώτη συγκρότηση στους ταξικούς αγώνες του Μεσοπολέμου», που είχε εκδοθεί το 1997.

Το ξεκίνημα: Σύρος 1879
Παρά το ότι στην ίδια την Ελλάδα....

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΛΑΘΡΕΠΙΒΑΤΕΣ

Τα Σωματεία στις αστικές συγκοινωνίες προσπαθούν να δείξουν ένα “κοινωνικό” πρόσωπο, να αποδείξουν πως δεν τους απασχολούν μόνα τα θέματα μισθού και λοιπών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Αποφάσισαν λοιπόν να εναντιωθούν στην αύξηση του εισιτηρίου. Να διαμαρτυρηθούν για την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος και να αναδείξουν τον κοινωνικό χαρακτήρα των μεταφορών.

Όλα αυτά φαντάζουν πολύ ωραία. Ακούγοντας τους διάφορους εργατοπατέρες σου δημιουργείται η εντύπωση πως οι συντεχνιακές αντιλήψεις και ο κοινωνικός αυτοματισμός τίθενται επιτέλους στο περιθώριο. Διαβάζοντας όμως λίγο πιο προσεχτικά...